Click image for larger version  Name:	carnaval01.jpg Views:	1 Size:	91,9 KB ID:	619488
Door: Susan

In het zuiden van het land gonst het al maanden. Er zijn prinsverkiezingen, kletsavonden, er wordt gebouwd aan carnavalswagens. En straks met carnaval? Dan is het drie dagen lang feesten, zijn er geen grenzen, kan alles. Is dat zo? Of lijkt dat maar zo? Hoe verhoudt zich dat rare carnaval met onze jaarfeesten?

De start van carnaval is op 11 november, de elfde van de elfde, het gekkengetal. Maar ook de dag van Sint Maarten. Het lijkt wel alsof er die dag een tweedeling ontstaat. Met Sint Maarten keren we naar binnen, bereiden we ons voor op het licht van kerstmis. En met carnaval treden we juist naar buiten, weg met de serieuze zaken, lang leve de lol! Je kunt het als een splitsing zien: de innerlijke weg naar binnen, naar het kerstlicht en de uiterlijke weg van oppervlakkigheid.

Als we naar de natuur kijken in deze tijd kun je heel voorzichtig voelen dat de lente in aantocht is! De ochtenden kunnen nog bitterkoud zijn, maar je voelt aan de zon dat het er aan zit te komenÖ Lente, nieuw leven. De natuur ontwaakt. Wat zo dood leek in de winter, krijgt knoppen en gaat bloeien.
Lente, tijd voor de voorjaarsschoonmaak! Doen we dat nog tegenwoordig? Of is dat ouderwets?

De natuur ruimt ook op. Voor kinderen is dat verpakt in het beeld van Vrouwtje Dooi. Zij veegt en veegt de natte troep van de winter weg. Opruimen is ook: plaatsmaken voor iets anders. Onder die troep komt iets nieuws tevoorschijn. In het geval van Vrouwtje Dooi zijn dat de knoppen in de tuin.

Sneeuwklokjes steken hun kopjes op, de krokussen ontluiken. Het nieuwe leven meldt zich aarzelend, maar veel houdt zich nog verborgen. Slaapt nog in de aarde. Het is tenslotte nog winter. Februari is een spannende periode in de natuur waarbij een eerste teken te zien is van de strijd tussen leven en dood. Zal het nieuwe leven doorbreken? Of zijn de levenskrachten niet krachtig genoeg?

Februari is de sprokkelmaand. De bomen verliezen hun dode takken om zo ruimte te geven aan de groei van nieuwe loten en twijgen. Mooi: het loslaten van het dode om ruimte te maken voor het nieuwe leven. Dit beeld kunnen we ook herkennen bij het feest van carnaval.

Door carnaval te vieren, schud je als het ware je eigen dode takken af en creŽer je ruimte voor iets nieuws. Ik las dat die dode takken ook wel onze verharde buitenkant genoemd worden. Onze buitenkant die soms een masker is. Die soms niet laat zien wat er vanbinnen in ons omgaat. Die soms slechts uiterlijke schijn is. Carnaval kan een oproep zijn om jezelf te relativeren. Het gevaar van de serieuze stroming, de innerlijke weg naar binnen, kan zijn dat je te veel opgaat in het hemelse en dat je het aardse minder scherp ziet. Carnaval kan helpen om te doorzien dat onze innerlijke motieven soms tegengehouden worden door onze verharde buitenkant.

Click image for larger version  Name:	carnaval02.jpg Views:	1 Size:	60,0 KB ID:	619489

Loslaten, daar gaat het om bij carnaval, overgeven aan de beleving. Als dit lukt, bijvoorbeeld door een uitgelaten feest, kunnen we merken dat er een nieuwe ruimte in onszelf ontstaat. Plaatsmaken voor iets nieuws, net als in de natuur. Schud je dode takken af en maak van binnenuit plaats voor iets nieuws. Dat geeft energie. En dat kunnen we gebruiken in deze tijd van het jaar.

Ook hier geldt natuurlijk weer evenwicht. Zoals we niet te veel naar binnen moeten keren, moeten we ook niet te veel naar buiten keren. Laat los, maar verlies jezelf niet in oppervlakkigheid. Het is als een lemniscaat.

Dus ga je naar binnen op 11 november, vergeet dan niet om rond carnaval weer even naar buiten te gaan. Dat kan door flink te feesten maar loslaten kun je ook op een andere manier vormgeven. En keer je naar buiten vanaf 11 november, keer dan ook weer even naar binnen. Ook dat zien we gebeuren. Het bouwen aan een carnavalswagen is een gemeenschapsding. Het gezamenlijke staat centraal. Er wordt samen gebouwd, samen gegeten. Carnaval vier je niet alleen. Ook daarin kun je een stuk innerlijke weg terugvinden.

Op die manier past carnaval mooi in deze tijd. Het is aan jezelf of je de lemniscaat linksom of rechtsom bewandelt. Doe wat bij je past. Maar laat wel los, ruim op wat je niet meer nodig hebt en geef zo het nieuwe leven in jezelf de ruimte. Zo ontstaat een nieuw begin!


~Susan Snijders-van Eijk Ė www.antroposofiekind.nl
Bron: Van herfst tot zomer, Fred Tak