Click image for larger version  Name:	goetheanum01.jpg Views:	1 Size:	47,9 KB ID:	619859
Door: Nelleke

Begin januari voelde ik eigenlijk vanuit het niets een enorme behoefte om naar Dornach te gaan. Ik wil het Goetheanum bezoeken. In een tijd waarin ik merk bij mezelf hoe moeilijk ik het vind om mijn idealen vorm te geven in onze maatschappij, ben ik op zoek naar ondersteuning. Hoe vind je nou die Flow waarin je voelt 'ja, ik ben op de goede weg?'

Stap 1 was naar buiten brengen dat ik graag naar Dornach wil, dat deed ik in een fun-topic op het forum, waarop bijna direct een een reactie kwam van een dierbare vriendin. En weet je wat, we gaan samen eind april. De reis is geboekt!
Vlak na het boeken zie ik op de site van Stichting de Heraut dat Hans Stolp een themadag houdt over het Goetheanum. Afgelopen zaterdag 3 feb 2018 ging ik daar samen met mijn vriendin heen.
Kijk, dat is nou de Flow die ik bedoel……
Hoe bijzonder is het om vooraf al zoveel rijke informatie te hebben. Onze reis wordt alleen maar meer bijzonder.

Wat zie je nu eigenlijk als je naar het Goetheanum kijkt, een groots imponerend gebouw, muren, ramen een dak.
Wat misschien wel helemaal niet voldoet aan de verwachting wat je van een moderne tempel zou hebben, wellicht geen gebouw dat uitnodigt tot een inwijdingsweg.
Je kijkt enkel naar de uiterlijke verschijning van het gebouw.
Net zoals je naar het fysiek van een mens zou kijken. Daar kan je iets van vinden van deze fysieke verschijning, echter deze fysieke verschijning zegt heel weinig over de binnenkant van deze mens.
En dat is ook zo met het Goetheanum, deze fysieke verschijning zegt heel weinig over de binnenwereld van dit gebouw. Deze wereld wordt alleen zichtbaar aan de binnenkant en heeft dan óók nog licht nodig dat schijnt door negen vensters om die etherische wereld zichtbaar te maken.

Deze ramen zijn geslepen door Assja Turgenieff, Russische graficus en glasslijpster, naar de tekeningen en schetsen van Rudolf Steiner.
Negen glasvensters, ieder met een eigen verhaal en toch niet los van elkaar te zien.
Stel nou dat je deze negen vensters symboliseert als negen mensen om je heen die jou willen helpen en begeleiden op je inwijdingsweg. Alleen het idee al dat er wel negen mensen zijn die je zouden steunen. Realiseer je dan dat deze mensen om je heen wellicht ook niet zichtbaar zijn zonder dat je het juiste licht erop weet te schijnen. Daar kom je alleen achter als je met een liefdevolle open houding de ander tegemoet treedt.

Wie weet wie je dan ontmoet……

Click image for larger version  Name:	goetheanum02.jpg Views:	1 Size:	26,8 KB ID:	619860

Hagen Biesantz schrijft dat het gebouw het volgende wil uitdrukken:
'De wil om - op grond van geestelijk inzicht - vormend en genezend in te grijpen in de culturele omstandigheden van het met ondergang bedreigde avondland'.
Dat is nogal een opdracht voor een gebouw.
Nu denk ik niet dat het gebouw 'die wil' bezit. Ik denk zeker wel dat door er naar toe te gaan je te verbinden met de binnenkant waardoor de buitenkant ook aan sympathie zal winnen je in jezelf de wil zal vinden om vormend en genezend in te grijpen.

Dus mocht je je afvragen of het Goetheanum nog een levende plek is, dan zou ik zeggen ja; het Goetheanum leeft in onszelf.

~Nelleke de Nooij-Schreuders - www.antroposofiekind.nl