Click image for larger version

Name:	sintjan.png
Views:	1
Size:	284,5 KB
ID:	646785
Door: Marion

De zomerzonnewende wordt steeds vaker weer gevierd en daarom wil ik je hier iets meer over vertellen. Op 24 juni wordt onder andere op de Vrije School het Sint Jansfeest gevierd. De geboortedag van Johannes de Doper wordt herdacht. Van andere heiligen wordt de sterfdag gevierd, maar niet van Johannes. Zijn geboortedag valt net na de zomerzonnewende (21 juni), maar dat is niet altijd zo geweest. Voor de invoering van de Gregoriaanse kalender vielen die dagen samen. Johannes was een man die dicht bij de natuur leefde en een zeer groot/hoog geestelijk wezen was. Hij was de wegbereider van Christus. Hij doopte Christus in de Jordaan, terwijl een duif neerdaalde op Zijn hoofd. Het was het begin van de drie jaren dat Christus preekte en genas. Johannes sprak de legendarische woorden: 'Ik moet afnemen, Hij moet groeien.' Daarin geeft hij zowel het geestelijke aspect weer (zijn geest en invloed werd kleiner), als het proces dat zich in de natuur laat zien.
Daarover zo meer.

Eigenlijk is het Sint Jansfeest een samensmelting van het oude Germaanse midzomerfeest met de christelijke heiligendag. Het Sint Jansfeest staat tegenover het kerstfeest, waarbij we de geboorte van Christus en de winterzonnewende vieren. Bij het oude Germaanse feest op 21 juni -de langste dag- werden vuren ontstoken ter zuivering en braken er magische krachten los. Men verzamelde geneeskrachtige kruiden voor het komend jaar. In spiritueel opzicht werd het zware aardse verheven zodat de ziel met zijn vleugels naar de zon (zonnegeest) kon vliegen (en in extase kon raken). Rond de zomer zonnewende is de atmosfeer van de aarde groter. De mensen en vooral de dru´den ervoeren dat het geestelijke dichterbij was. Letterlijk door in contact te komen met die geesten en het hogere, maar ook via de (extra) krachtige werking op dat moment van dromen en de geneeskrachtige kruiden. De feesten waren een uitdrukking van het extatische buiten zichzelf raken van de menselijke ziel in de zomer. Maar het gebeurde allemaal in een 'dromerige' sfeer. De mens was toen namelijk nog niet wakker.

In deze tijd zijn de mensen en kinderen erg wakker en verbonden met de aarde, maar wij kunnen nog wel iets merken van die extatische zomersfeer. Het vuur kan ons doen inspireren en ontvlammen. Als dat met bewustzijn gebeurt, kunnen we als mens groeien, maar als dat zonder bewustzijn gebeurt, kunnen er letterlijke en figuurlijke branden ontstaan. Dat laatste zagen we bij het uitbreken van WO I en ook bij zomerse schietpartijen. Positief kunnen wij nieuwe krachten opdoen, ge´nspireerd en zelfs buiten onszelf raken. Wij reizen en verlaten daarmee letterlijk ons huis en zijn in de zomer veel buiten. We zijn wat soezerig van de warmte, dromerig en zijn daardoor figuurlijk uit ons huis (lichaam). Dat is niet helemaal de bedoeling. Geniet van de zomer, maar blijf wakker en bij jezelf. Zeg ook tegen de uitgelaten of dromerige kinderen: 'Pas op!' (bijvoorbeeld buiten op straat), want ze letten zelf niet op.

De zon is steeds hoger geklommen aan de hemel en alles in de natuur heeft zijn hoogtepunt bereikt. Letterlijk doordat de planten vaak niet hoger worden en ook de bloemenpracht is nu op zijn mooist. Na 21 juni worden de dagen weer korter en de nachten langer. Het zomer hoogtepunt is tevens een ommekeer en dat is in de natuur waar te nemen; de bloei en groei neemt af en de vruchten beginnen te rijpen. Grassen en granen worden geel. Er is een oud gezegde dat luidt: 'Met Sint Jan, draait het blad zich om.' Dit geeft die langzame verandering in de natuur weer. Rond de zonnewende bloeit ook het gele en genezende Sint-janskruid. Dat wonden geneest en als supplement helpt bij (milde) depressieve klachten en slapeloosheid, maar het kan niet altijd ingezet worden (even check voor gebruik dus)!

Het Sint Jansfeest is op de Vrije School een laatste uitspatting voor de zomervakantie begint. Het is een buitenfeest met zang, muziek, volksdansen, spelletjes, bloemenkransen, vuurspringen en een picknick (met drie in de pan en vlierbloesemsiroop). Op de Vrije Scholen wordt er vanaf de eerste klas over het vuur gesprongen, niet alleen omdat het kind hier jaren naar uitkeek en het spannend, nu pas verantwoord en leuk is, maar ook om in de warmte van het vuur opgetild en ge´nspireerd te worden. Voor de volwassen zijn de jaarfeesten tevens een mogelijkheid om te groeien. Dit feest is er een van innerlijke groei: Verbinden met het geestelijke zonder jezelf te verliezen. De vrucht, die zich vormt, vasthouden zodat je in de herfst -als je weer tot en in jezelf gekomen bent- kunt oogsten.


~Marion Vreugdenhil - www.antroposofiekind.nl

(Sluierschilderij van Trees Zwetsloot)