Click image for larger version

Name:	herfst.jpg
Views:	1
Size:	80,1 KB
ID:	657320
Door: Corina

Door mijn werk in de uitvaartzorg, raakt het feest Halloween een gevoelige snaar.
Want dit is niet de manier waarop ik wil dat overleden zielen worden 'gevierd'.

Niet mijn gestorven dierbaren, noch de anderen. Sterker nog, de griezelige en spookachtige elementen hebben niets met doden te maken. Laten we dan ook stoppen hen hiermee te associŽren!
Meer dan eens, worden mij vragen gesteld. Door kinderen, over de geest van hun overleden opa of oma. Kinderen die zo veel gevoeliger zijn dan volwassenen. En altijd vertel ik dat wanneer we van iemand houden, dit niet ophoudt. Integendeel. We blijven in liefde met hen verbonden en zij met ons! Dus er is geen enkele reden tot angst. Het zou juist een vreugdevol en troostrijk gevoel mogen oproepen.
Halloween wordt echter, onder druk van de commercie, elk jaar groter. En in BelgiŽ valt op dat nagenoeg elke winkel, eetgelegenheid of woning, wel een Halloween-versiering heeft.

Waar vindt dit eigenaardige feest zijn oorsprong?
Heel lang geleden, in de voorchristelijke tijd, stond deze periode van het jaar, in het teken van oogstfeesten en het inluiden van de winter. Deze volken leefden in grote verbondenheid met de natuur.
Dankbaar als zij waren voor de oogst, die volgens hen mede te danken was aan de goede gunsten van hun doden. Daarbij waren ze zich bewust, dat in deze periode van het jaar, de grens tussen hemel en aarde het dunst was. Om samen te zijn met hun doden, verlichtten zij de weg naar de aarde door kaarsen op hun graven te zetten en brachten offers in de vorm van vruchten, noten, de goede gaven van de oogst.
Doden die niet liefdevol begeleid werden door hun families, kwamen trammelant maken. Ook daar was aandacht voor.
In de witte nevels van november (Nebelmonat) was het de normaalste zaak van de wereld om te leven met de doden, hen met offers en lichtjes te eren en verwelkomen.

ZuchtÖ....wat een pracht!
Dit klinkt me dan wťl weer als muziek in de oren. Want dat sluit precies aan bij de manier waarop we in deze tijd onze doden eren. Met een kaars, een foto, een bloem, maar dus vooral, in licht en liefde!
Niets anders dan de liefde die we voelden gedurende het leven van onze dierbaren.

Click image for larger version

Name:	schemer.jpg
Views:	1
Size:	22,7 KB
ID:	657321

Was Halloween eigenlijk altijd al zo griezelig?
In de Middeleeuwen werd in Engeland, de avond voor Allerheiligen, een rooms-katholiek feest gevierd: 'All Hallow's Eve'. Door de reformatie werd dit feest gedeeltelijk verbannen, maar ook nu nog trekken groepen zwart gemaskerde mannen rond, onheil of goede gaven schenkend. Daarbij worden de zielen verbeeld door lichtjes in uitgeholde vruchten. Het stukje brood in de vensterbank dient als voedsel voor de dolende ziel.
Toen veel Ieren in de 19e eeuw naar Amerika trokken, brachten zij het feest mee, waar Hallowe'en werd gevormd en in omvang toenam.
Echter, de boodschap verschoof: van het ons verbinden met onze overleden dierbaren, naar een spookachtig feest waarbij kinderen griezelig verkleed langs de deuren gaan, om snoep te vragen of streken uit te halen: 'Trick or treat'.
We zien in dit feest niets meer terug van de verbondenheid met onze doden.

Wordt het niet eens tijd om onze geliefde zielen uit het 'verdomhoekje' te halen?
Natuurlijk ben ik niet vergeten dat in de katholieke kerk Allerheiligen en Allerzielen wordt gevierd. Hierin zien we de mooie elementen van liefde en zorg voor onze doden terugkomen.
En ook elders in het land schieten initiatieven -veelal op commerciŽle grondslag- als paddenstoelen uit de grond, met als doel: stil te staan bij onze gestorvenen.
En ook Disney doet een poging met de film Coco, een ander licht te laten schijnen op de doden. Het blijft allemaal wel gefragmenteerd en beperkt.

Maar blijkbaar voelen veel mensen, ook zij die zich niet verbonden voelen met de kerk, behoefte in deze tijd extra stil te zijn, zich te verbinden met de personen die zo gemist worden en waar zo zielsveel van gehouden wordt!

Wat dan?
Laten we naast de opmars van het schimmige Halloween, een ander geluid laten klinken.
Laten we ons deze periode weer eigen maken als een tijd waarin we ons verbinden met onze doden. Om hen te eren, om in huiselijke kring herinneringen op te halen, een foto neer te zetten, een kaars te branden, lievelingsmuziek te luisteren. Zodat we gemeengoed maken van leven met onze gestorvenen. Heel gewoon, doodgewoon!

En misschien kunnen we daarbij een voorbeeld nemen aan Oostenrijk en Beieren, waar de week van 30 oktober tot 8 november bekend staat als 'Seelenwoche', waarin alle ruimte is om samen te zijn met hun geliefde gestorvenen.
Ieder op zijn eigen manier, in alle oprechtheid, zonder maskers en angst, maar mťt veel liefde en licht voor onze dierbare overledenen!


~Corina Vossen-Hendriks - www.antroposofiekind.nl
*Bronvermelding: Schipper mag ik overvaren? De jaarfeesten in de stroom van de seizoenen - Juul van der stok